بی تو صفا ندارد

گل با صفاست امّا ، بی تو صفا ندارد

گر بر رُخ ات نخندد ، در باغ جا ندارد

پیش تو ماه باید رُخ بر زمین بساید

بی پرده گر برآید ، شرم و حیا ندارد

ای وصل تو شکیبم ، ای چشم تو طبیبم

بازآ که درد هجران بی تو دوا ندارد

فریاد بی صدایم در سینه حبس گشته

از بس که ناله کردم آهم صدا ندارد

گفتم که در کنارت ، جان را کنم نثارت

تیغ از تو گردن از من ، چون و چرا ندارد

هر کس تو را ندارد ، جز بی کسی چه دارد

جز بی کسی چه دارد هر کس تو را ندارد

منبع